Batı Asya’da ABD ve İran Cephesinde yaşanan gerilim, Amerik’nın sahip olduğu konvansiyonel üstünlüğe rağmen askerî tarihin en karmaşık krizlerinden biriyle karşı karşıya olduğunu göstermektedir. Batı yakasındaki öngörülerin aksine İran ve Şii Cephe, Rusya’nn desteğiyle ciddi bir direnç hattı oluşturmuş; ekonomik ambargoların yarattığı ağır tahribata rağmen asimetrik harp dengeleriyle caydırıcılık maliyetini üst düzeye çıkararak Amerika /İsrail/sünni ittifakını stratejik bir çıkmaza sürüklemiştir.
Washington’daki Karar Mekanizması ve siyasi çatlaklar büyürken abd /İsrail adına bölgede vekalet savaşı veren BAE, Suudi hanedanlığı gibi sünni rejimler ve al kaide IŞİD ihvan gibi paralı militarist çeteler tarihsel kin ve nefretin de etkisiyle savaşa yoğunlaşıyor.
ABD Kongresi ve Beyaz Saray koridorlarında yapılan değerlendirmeler, doğrudan sıcak bir çatışmanın malî ve stratejik yükünün çok yüksek olduğuna işaret etmektedir. Trump yönetiminin kamuoyuna verdiği “sonsuz savaşlardan kaçınma” sözü ile istihbarat ve güvenlik bürokratlarının nükleer zenginleşmeye karşı acil askerî müdahale savunması arasında derin bir siyasi çatlak bulunmaktadır.

Operasyonel Riskler: Katar’daki Al Udeid ve Bahreyn’deki 5. Filo karargâhı gibi kritik üsler, İran’dan gelecek yoğun füze salvolarına karşı tam korumalı değil. Kaldı ki dün gece Bahreyn’de ki erken uyarı üssü İran füzeleri tarafından dün gece vuruldu.
Lojistik ve Maliyet Dengesi: Patriot veya THAD gibi yüksek maliyetli hava savunma sistemlerinin, binlerce dolarlık ucuz kamikaze dronlar karşısında ekonomik ve lojistik tükenmişliğe yol açması Batı ittifakının en büyük açmazıdır.
Küresel Enerji Tehdidi: Olası bir askerî harekâtta Hürmüz Boğazı’nın kapanması ve petrol fiyatlarının kontrolden çıkması, küresel enerji tedariğini saatler içinde felç edebilecek potansiyele sahiptir.
Asimetrik Harp ve İranın Savunma Mimarisi karşısında, Amerikan ordusunun teknolojik üstünlüğü, İran’ın dağların yüzlerce metre derinliğine inşa ettiği tünel ağları, yedekli fiber optik iletişim hatları ve kıyı savunma sistemleri karşısında çaresizlik içinde. Karmaşık ve merkezi olmayan komuta yapısı, vurulan unsurların anında ikame edilmesini sağlayarak klasik siber ve konvansiyonel saldırıları büyük ölçüde boşa çıkartmaktadır.
[Persia havzasının kadim hafızasındaki Alamut modeli ve Hasan Sabbah Liderliğindeki Dai savaşçıların hangi imparatorlukları nasıl imha ettiğini kavrayamayan batı onlarla aynı akıbeti yaşamak üzere.]

Ayrıca, Demir Kubbe ve Arrow gibi katmanlı hava savunma sistemlerinin dahi çoklu balistik salvo atışları karşısında yetersiz kalabildiği simülasyonlarda görülmüştür. Bölgedeki enerji veya nükleer tesislerin alacağı olası bir hasarın zincirleme bir bölgesel felakete dönüşme riski, Washington’ın stratejik hamle yapma alanını daraltmaktadır.
Batı yakasında yaşanan kriz; Trump rejiminin diplomatik zafer hedefleri ile Pentagon’un sahadan sunduğu yıkım raporları arasındaki çelişkiyi gözler önüne sermektedir. Pasifik merkezli küresel stratejik öncelikler de hesaba katıldığında, Orta Doğu’da uzun süreli bir yıpranma savaşının yaratacağı boşluklar, modern savaş doktrinlerinin ve küresel dengelerin kırılma noktasında bulunduğunu açıkça kanıtlamaktadır.
Tüm olumsuzluklara rağmen yine de batı/İsrail/sünni kutsal ittifakı daha büyük savaş ve yıkımlar için yığınak ve hazırlık çabalarını yeni alt ittifaklar ve küresel düzeyde paralı militan gruplar, ambargo ve siyasi entrikalarla büyütmeye devem ediyor. Kurak çöllerde, İran dağlarında olmasa da muhtemelen Transdinyester bataklıklarımda aradıkları cennete bulacaklar.

