Nöbetçi Eczaneler
Diyarbakır’ın Ergani ilçesine bağlı Yayvantepe Mahallesi’nde görev yapan sınıf öğretmeni Yusuf Tümay, öğrencileri için bir okuldan çok daha fazlasını inşa etti. Osmaniye’de mevsimlik tarım işçisi bir ailenin çocuğu olarak zorluklarla büyüyen Tümay, 24 yıllık öğretmenlik hayatının ardından atandığı kırsal mahallede adeta bir eğitim seferberliği başlattı.
Geçen yıl atandığı Yayvantepe İlkokulu’nda karşılaştığı fiziki yetersizlikleri velilerin desteğiyle aşan Tümay, okulun boya, tadilat ve bahçe düzenlemesini yaptı. Okulun giriş bölümü, oturma alanları ve oyun parkı tamamen yenilenirken; hayırseverlerin katkısıyla okul bahçesine bir çeşme, odunluk ve küçük bir kümes kazandırıldı.
“Okulu Bir Yaşam Merkezi Haline Getirmek İstedim”
Sınıf öğretmeni Yusuf Tümay, okulu klasik bir eğitim binasından çıkararak çocuklar için doğayla iç içe bir yaşam alanına dönüştürmeyi amaçladığını söyledi. “Eğitim sadece çarpım tablosu öğretmek değil, bir çocuğa hayata dair bakış açısı kazandırmaktır” diyen Tümay, hayvan sevgisi ve doğa bilinci aşılamayı öncelik haline getirdi.
Çocuklarla birlikte okulun duvarlarını boyayan, fidan diken ve hayvanları besleyen Tümay, öğrencilerinin sabah saat 08.00’deki derse saat 07.00’de kapıda hazır olarak geldiğini vurguladı. “Okul artık onlar için bir sorumluluk alanı ve sevgiyle bağlandıkları bir yer” dedi.
Velilerle El Ele, Başarıyla İleri
Tümay, sadece öğrencilerin değil, velilerin de bu sürece aktif katıldığını belirtti. Okulun bakım, tadilat ve çevre düzenlemesinde velilerin gönüllü olarak yer aldığını dile getiren öğretmen, “Bu okul artık hepimizin oldu. Her bir metrekarede bir velimizin ve çocuğumuzun emeği var,” dedi.
Öğrencilerin okulu sahiplenmesiyle birlikte akademik başarıda da gözle görülür bir artış yaşandığını söyleyen Tümay, “Fen dersinde kitapta gördükleri fideyi okulda kendileri yetiştiriyorlar. Öğrenmeyi deneyime dönüştürdük,” ifadelerini kullandı.
Eğitimde İlham Veren Bir Model
Yusuf öğretmenin çabaları, sadece okulun fiziki dönüşümünü değil, aynı zamanda köydeki eğitim anlayışının da değişimini beraberinde getirdi. Hayvanlarla, ağaçlarla ve emekle şekillenen bu model, öğrencilere hem sevgiyi hem de sorumluluğu aşılıyor.
Köydeki küçük bir okul, Yusuf öğretmenin emeğiyle bugün bir yaşam merkezi, bir sevgi yuvası haline geldi.